بغض غروب /وبلاگ اشعار سمیه محمدیان

 
نویسنده : سمیه محمدیان - ساعت ۸:٥٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٩ اسفند ۱۳۸٩
 

 

 

هوای تو را داشته اند

بی آنکه هوس کنند

به چیدنت

 آب

باد

خاک

 درست همین عناصر

که در سه گانگی ساده ی خود

 به طرز غریبی

از من

به تو

  نزدیکترند 

و از تو    

به خودت

آشناتر!

 

  آشناتر ند  

که همچنان

در کمال ناباروری زمان

ناباورانه         

 خشکی شاخه را

 به سرخی شکوفه

       و  ناگهانِ لبهایت را

برای زاویه ی

در انزوا رفته ی

 پنجره ات

به گرمی حوصله و لبخند

می نشانند

..

 

 آه

که چه سبکسرانه

به تو دل بسته ام

من    

که  جز

 ترس از تاوان با تو بودن

و بی تابی بی تو بودن

 توشه ای برای نو شدنت

نیاورده ام