بغض غروب /وبلاگ اشعار سمیه محمدیان

 
نویسنده : سمیه محمدیان - ساعت ۱:٤٠ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٧ آذر ۱۳٩٢
 

یک شعر انگلیسی , آنهم با  یک ساختارتعمدی فارسی از من  که در حضور اخیرم بین شاعران شهر ناتینگهام به خوبی استقبال شد و کار به جای بحث های فلسفی  کشید. خدا را شکر کردم که  ترجمه ی بیتی از اشعار  شعرایی همچون  خیام یا مولانا را نخوانده ام! که به احتمال زیاد کار بایدبه لغو شدن  ادامه ی شعر خوانی ها برای بحث روی شعر می انجامید.  به جای که نمی دانم اما , غبطه خوردم.

این مدت که گاه و بیگاه  لابه لای اشعار شاعران غرب سرک کشیده ام  هر بار با خودم گفته ام کاشکی در بها دادن به ادبیات هم دیگر به دنبال برند و  لیبل نباشیم و به جای  راکد شدن و پس روی در سبک های به اصطلاح  کاپی کتیٍ  شعر امروز  و فرا امروز! کمی بیشتر از اینها  به  جایگاه و جوهره ی مفاهیم ادبیات کلاسیکمان بها بدهیم ,مفاهیمی که پرچم داران ادبیات  غرب  تشنه ی درک  آن بوده و هستند:

 

the mind of the mirror

 

 The hearts

The broken pieces of the same mirror

whom one day, drawn in you

dropped 

into tens of

      Thousands of  

.Pieces        

..

they are pounding  still

pieces in the dark

With  the consoling

rhythm of repetition Of your name

,`till `you 

the brightest illusion of all,

 comes back

 .to the  mind of the mirror