با این دو بال بسته

                         

 

 

در را به روی هر چه خیال است وا مکن        

              

 با این دو بال بسته ام اینطور تا مکن

 

 

آتش به جان عشق مینداز بیش ازین                

             

جان را به پیچ و تاب جنون مبتلا مکن

 

 

من چشم بسته ام و نفس می کشم هنوز          

                  

 این نفس سر به زیر مرا بی حیا مکن 

 

            

   فانوس شوم خلوت دیوارها مباش                 

                 

شب را اسیر شیطنت سایه ها مکن  

 

     

 پای مرا به جرم حماقت وسط  مکش       

 

این مهره را که مات شده جا بجا مکن

 

 

ویرانی همیشگی ام را به هم مریز              

 

آب از سرم گذشته برو، شر به پا مکن

 

 

 

                  

 

 

              

 

 

 

/ 35 نظر / 18 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سطر سیزده

سلام خانم محمدیان زیبا بود البته شتیدن غزل با اون لحن جدی شما بیشتر میچسبه و اینکه محتوای شعر باید امروزی باشه نه ردیفش همیشه بخند

نسیم

سمیه عزیزم خیلی قشنگ بود و به دلم نشست ... ممنونم گلم ... مواظب خودت باش . [ماچ]

جمیله امام دوست

سلام عزيز دل...خوبي گلم ؟؟؟ ...با غزلی به روزم توي وبلاگ فارسي...قدم رنجه مي فرمائين ؟؟؟[گل][گل][گل]

جمیله امام دوست

سلام مجدد سميه جان .ممنون از نظرات ارزشمندت عزيز...يه دستي بردم توي غزل ...دوباره قدم رنجه مي فرمائي ؟؟؟[گل][گل][گل] اگه وقت كردي خوشحال مي شم ...درود و سپاس[قلب]

جمیله امام دوست

ممنونم كه تشريف آوردي عزيز....نظراتت باعث دلگرمي و تلاش بيشتر من ميشه ...سپاسگذارم و ممنون ...[گل][گل]

نسیم

سلام سمیه جان بدو بیا یه مطلب قشنگ رو بخون ... بدو بدو ... [ماچ]

داود

سلام سمیه خانم من شعرهاتون رو خوندم امیدوارم موفق باشی

علی

شروع کردم به خوندنت